Misterium Bożej Miłości – wyjątkowy wieczór modlitwy w Paryżu ze św. Szarbelem

fot. Zbigniew Adamek

Sobota, 17 października 2026 roku, zapisała się w pamięci wiernych Polskiej Parafii Matki Bożej z Belleville – Królowej Rodzin w Paryżu jako wyjątkowy wieczór modlitwy, skupienia i duchowego przeżycia. Comiesięczne nabożeństwo ku czci św. Szarbela, libańskiego mnicha i pustelnika, miało tym razem szczególny charakter. W trzecią rocznicę wprowadzenia relikwii świętego do naszej kaplicy wierni zostali zaproszeni do głębszego przeżycia wiary poprzez Eucharystię, modlitwę, adorację Najświętszego Sakramentu oraz sztukę teatralną.

czytaj też: >>> Modlitwa nadziei – św. Szarbel w Paryżu <<<

Na zaproszenie Polskiej Grupy Modlitewnej św. Szarbela w Paryżu przybyli do nas wyjątkowi goście z Polski: Kinga, Arkadiusz i Gotard Głogowscy z Teatru „GROT” z Józefowa pod Warszawą. Artyści zaprezentowali misterium religijno-artystyczne zatytułowane „Światło, które nie gaśnie”, będące poruszającą opowieścią o poszukiwaniu Boga, zagubieniu człowieka we współczesnym świecie oraz odnajdywaniu drogi do prawdziwej miłości, nadziei i pokoju.

Na przyjazd artystów z niecierpliwością oczekiwali członkowie grupy modlitewnej, parafianie oraz wierni z Paryża i okolic. Pragnęliśmy, aby połączenie liturgii, modlitwy i teatru pozwoliło nam jeszcze głębiej przeżyć tajemnicę Bożej Miłości i lepiej poznać duchowe przesłanie św. Szarbela.

Wieczór rozpoczął się o godzinie 17.30 wspólną modlitwą różańcową, prowadzoną przez członków grupy modlitewnej. Rozważając tajemnice z życia Jezusa i Maryi, wierni przygotowywali swoje serca na dalsze przeżycia. Modlitwa różańcowa, tak bliska duchowości św. Szarbela, stała się drogą skupienia, zawierzenia i otwarcia na obecność Boga.

Następnie została odprawiona uroczysta Msza Święta, której przewodniczył ks. Ireneusz Pyzik, nasz duszpasterz salezjański.

W liturgię aktywnie włączyli się goście z Teatru „GROT”. Arkadiusz Głogowski odczytał pierwsze czytanie, Kinga Głogowska zaśpiewała psalm responsoryjny, a ich syn, Gotard Głogowski, odczytał modlitwę wiernych. Ich zaangażowanie i staranne przygotowanie pięknie wpisały się w atmosferę wspólnej modlitwy.

W homilii ks. Ireneusz nawiązał do światła, które ukazywało się nad grobem św. Szarbela przez 45 dni od jego pogrzebu. To światło, jak podkreślił, nie gaśnie do dziś, lecz dzięki potężnemu wstawiennictwu Świętego nadal rozświetla ludzkie drogi, niesie pomoc i towarzyszy uzdrowieniom. Potwierdzają to liczne świadectwa, między innymi te zapisane w księdze podziękowań św. Szarbelowi, znajdującej się w kaplicy w Belleville.

Po zakończeniu Mszy Świętej rozpoczęło się długo oczekiwane misterium „Światło, które nie gaśnie”. Artyści z Józefowa przedstawili historię młodego człowieka, który próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie pełnym pośpiechu, hałasu, niepewności i sprzecznych oczekiwań.

Młodzieniec, zagubiony w codzienności, coraz bardziej oddala się od właściwej drogi. Im szybciej biegnie, aby nie stracić kontroli nad własnym życiem, tym bardziej traci orientację i poczucie sensu. W jego sercu rodzą się niepokój, bezradność i pytania, na które sam nie potrafi znaleźć odpowiedzi. Woła o pomoc, szuka Ojca i próbuje zrozumieć, dlaczego tak trudno mu odnaleźć pokój.

Na swojej drodze spotyka św. Szarbela, który w ciszy i skupieniu trwa na modlitwie. To spotkanie staje się początkiem ważnego dialogu o życiu, wierze, cierpieniu i potrzebie powrotu do Boga.

Postać św. Szarbela ukazana została jako wzór człowieka, który od młodości szukał bliskości Pana i wybrał życie modlitwy we wspólnocie maronickiej, a następnie w pustelni. W skromnej celi, z dala od zgiełku świata, poświęcił się modlitwie, pokucie i kontemplacji. Choć świat mógł o nim zapomnieć, on w ciszy swojego życia nieustannie trwał przy Bogu i powierzał Mu cały świat.

W przedstawieniu św. Szarbel staje się przewodnikiem dla zagubionego młodzieńca. Nie daje mu łatwych odpowiedzi, ale wskazuje drogę prowadzącą do przemiany: zatrzymanie się, modlitwę, pokorę i zaufanie Bożej miłości.

Szczególną rolę odgrywa Kinga Głogowska, wcielająca się w postać Anioła. Jej obecność dopełnia dialog i pomaga wydobyć jego duchowy sens. W jednej z najbardziej poruszających scen św. Szarbel zwraca się do młodzieńca słowami:

„Jeśli zrobisz jeden krok w stronę Pana, On pomoże ci zrobić kolejnych sto. Twoja słabość nie jest po to, byś się poddał, ale byś ją pokonał mocą Jego łaski. Idź teraz w pokoju, weź krzyż i nie bój się, bo na końcu zawsze powstanie światłość Chrystusa”.

Słowa te stają się przesłaniem skierowanym nie tylko do bohatera spektaklu, lecz także do każdego z nas. Przypominają, że nawet jeśli człowiek zagubi się na swojej drodze, zawsze może rozpocząć od nowa, zwracając się ku Bogu.

Na szczególne podkreślenie zasługuje przejmująca kreacja młodzieńca, który z wielką wrażliwością i autentycznością wcielił się w postać współczesnego młodego człowieka poszukującego pomocy, sensu życia i odpowiedzi na nurtujące go pytania. Jego gra poruszyła zgromadzonych, skłaniając do refleksji nad trudnościami, z jakimi mierzą się dzisiejsi młodzi ludzie, oraz nad potrzebą obecności Boga w ich życiu.

Zwracając się do zgromadzonych, młodzieniec przywołuje słowa św. Augustyna:

„Niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie, Panie”.

To właśnie w tej myśli zawiera się istota całego misterium: człowiek może szukać szczęścia w wielu miejscach, ale prawdziwy pokój odnajduje w relacji z Bogiem.

Przedstawienie zakończyło wspólne wezwanie:

„Święty Szarbelu, lekarzu dusz i ciał naszych, wstawiaj się za nami!”

Prosta forma sceniczna, wymowne gesty, dialogi i głębokie przesłanie sprawiły, że spektakl stał się czymś więcej niż przedstawieniem teatralnym. Był zaproszeniem do osobistego rachunku sumienia, refleksji nad własnym życiem i ponownego odkrycia obecności Boga.

Po misterium wierni wspólnie śpiewali ku czci św. Szarbela. Następnie nastąpiło wystawienie Najświętszego Sakramentu i adoracja, podczas której każdy mógł w ciszy powierzyć Panu swoje troski, cierpienia, nadzieje i osobiste intencje.

Modlitwa znalazła swoje dopełnienie w procesji z zapalonymi lampionami, błogosławieństwie oraz namaszczeniu olejem św. Szarbela. Był to czas szczególnego zawierzenia Bogu za wstawiennictwem świętego mnicha z Libanu, otaczanego czcią zwłaszcza przez osoby chore, cierpiące i poszukujące duchowego umocnienia.

Całość nabożeństwa tworzyła spójną drogę: od różańca, przez Eucharystię i sztukę teatralną, aż po adorację i osobiste zawierzenie. Słowo, muzyka, obraz sceniczny i modlitwa wzajemnie się dopełniały, prowadząc uczestników ku głębszemu przeżyciu wiary.

W liturgię i śpiew włączyła się również schola parafialna. Jej śpiew ubogacił wspólną modlitwę i nadał całemu wieczorowi szczególną oprawę.

Przesłanie misterium jest szczególnie aktualne w dzisiejszym świecie, w którym tak wielu ludzi, zwłaszcza młodych, zmaga się z niepewnością, samotnością i trudnością w odnalezieniu własnej drogi. Historia młodzieńca spotykającego św. Szarbela przypomina, że człowiek nie musi pozostawać sam ze swoimi problemami. Wiara może stać się źródłem siły, a modlitwa przestrzenią, w której na nowo odkrywamy sens życia.

Jak czytamy w Ewangelii według św. Jana:

„Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8, 12).

Te słowa doskonale oddają przesłanie przedstawienia „Światło, które nie gaśnie”. Przypominają, że światło Chrystusa nie gaśnie nawet wtedy, gdy człowiek doświadcza trudności, zwątpienia czy zagubienia. Boża miłość daje nadzieję, umacnia w chwilach próby i pomaga odnaleźć drogę prowadzącą do prawdy, dobra i pokoju.

Teatr „GROT”, poprzez swoją formę artystyczną i religijną, pomógł nam spojrzeć na znane prawdy wiary z nowej perspektywy. Artyści nie tylko przybliżyli nam postać świętego, lecz także stworzyli przestrzeń do refleksji nad własnym życiem. Pokazali, że sztuka może prowadzić do modlitwy, a piękno scenicznego przekazu może otwierać serca na głębię Misterium Bożej Miłości.

Był to wieczór, który pozostawił w nas nie tylko piękne wspomnienia, lecz także ważne pytanie: czy w codziennym pośpiechu potrafimy zatrzymać się, wsłuchać w głos Boga i pozwolić Mu prowadzić nas przez życie?

Organizacja tego wyjątkowego wydarzenia wymagała zaangażowania wielu osób. Dlatego pragniemy wyrazić wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do przyjazdu artystów z Polski, przygotowania misterium i wspólnego przeżycia tego pięknego wieczoru modlitwy.

Szczególne podziękowania kierujemy do ks. Ireneusza Pyzika, naszego duszpasterza salezjańskiego, za ogromne zaangażowanie, życzliwość i pomoc w przygotowaniu tego przedsięwzięcia, w tym w zaproszeniu Teatru „GROT”. Dziękujemy za sprawowanie Eucharystii, wygłoszone słowo Boże oraz duchowe prowadzenie wspólnoty. Jego obecność i wsparcie pomogły nadać temu spotkaniu głęboki wymiar religijny.

Wyrazy wdzięczności składamy również ks. proboszczowi Piotrowi Boracy za wyrażenie zgody na przedstawienie, życzliwość, otwartość i udostępnienie materiałów oraz urządzeń niezbędnych do realizacji spektaklu. Dziękujemy za stworzenie warunków, dzięki którym mogliśmy wspólnie przeżyć to wyjątkowe wydarzenie.

Szczególne słowa uznania kierujemy do Kingi, Arkadiusza i Gotarda Głogowskich z Teatru „GROT” z Józefowa pod Warszawą.

Dziękujemy za przyjęcie zaproszenia, trud przygotowania misterium i podzielenie się z nami talentem, wrażliwością oraz świadectwem wiary. Dzięki Państwa zaangażowaniu przesłanie św. Szarbela stało się nam bliższe, a teatr przemienił się w piękne narzędzie ewangelizacji i modlitwy.
Dziękujemy członkom Polskiej Grupy Modlitewnej św. Szarbela w Paryżu, którzy podjęli inicjatywę i zaangażowali się w organizację tego spotkania. Wyrazy wdzięczności kierujemy również do Rady Parafialnej, Grupy sw. Szarbela, Teatru Amatorskiego działającego przy kaplicy w Belleville, oraz parafian za serdeczne przyjęcie naszych gości, pomoc w przygotowaniu świątyni i całego wydarzenia, a także za zorganizowanie ciepłego poczęstunku dla artystów. Szczególnie miłym akcentem było wspólne spotkanie przy stole, w gronie gości, ks. Ireneusza i przedstawicieli Rady Parafialnej.

Dziękujemy scholi parafialnej za piękną oprawę muzyczną, a także wszystkim osobom, które pomagały w przygotowaniach, zadbały o przebieg nabożeństwa i wspierały to przedsięwzięcie swoją pracą, życzliwością i obecnością.

Słowa wdzięczności kierujemy do wszystkich wiernych z Paryża i okolic, którzy odpowiedzieli na zaproszenie. Dziękujemy, że pomimo poważnych utrudnień komunikacyjnych związanych z demonstracjami w Paryżu przybyli Państwo, aby wspólnie z nami uczestniczyć w tej wyjątkowej modlitwie. Dziękujemy za obecność, wspólny śpiew, skupienie i powierzenie swoich intencji Bogu za wstawiennictwem św. Szarbela.

Niech owoce tego spotkania pozostaną w naszych sercach na długo. Niech przykład św. Szarbela uczy nas pokory, wytrwałości i całkowitego zawierzenia Bogu, a przesłanie misterium przypomina, że nawet w największym zagubieniu możemy odnaleźć drogę, jeśli otworzymy serca na światło Chrystusa.

Święty Szarbelu, módl się za nami!

Tekst, zdjęcia i współorganizacja: Zbigniew Adamek