szukaj
Wyszukaj w serwisie

Les Deux Magots – gdzie Picasso popijał wino, a Jean-Paul Sartre dyskutował z Simone de Beauvoir

/ 27.07.2019
Wikimedia Commons
Wikimedia Commons

Mówi się, że do każdej rewolucji potrzebna jest kawiarnia. Większość przełomowych ruchów artystycznych, począwszy od XIX wieku, rodziła się dzięki rozmaitym lokalom gastronomicznym. W Paryżu miejsc przyciągających artystów, intelektualistów i wpływowe osoby ze świata sztuki, było bardzo wiele – pośród nich warto wymienić trzy lokale w zabytkowej dzielnicy Saint-Germain-des-Prés, które swój charakterystyczny literacki charakter przekuły na przyznawaną corocznie nagrodę z dziedziny literatury: Brasserie Lipp, Café de Flore oraz Les Deux Magots. Podobną sławą cieszyły się też miejsca takie, jak Le Café Procope, Café de la Paix, La Closerie de Lilas, La Palette, Le Dôme,La Coupole, czy ukochany przez Oscara Wilde’a a Maison Rose na Montmartre.


Les Deux Magots mieści się w Saint-Germain-des-Prés, historycznej paryskiej dzielnicy, pełnej szykownych butików, galerii sztuki i wspaniałych zabytkowych kościołów, jak Saint-Sulpice, czy kościół dawnego benedyktyńskiego opactwa Saint-Germain-des-Prés, w którym pochowany został król Polski Jan Kazimierz. Nieopodal znajdują się lokale, cieszące się wielkim powodzeniem pośród rozmaitych artystów i intelektualistów – Les Deux Magot sąsiaduje z Brasserie Lipp, Café de Flore.

Czytając o artystach i elicie intelektualnej ostatnich dwóch stuleci, czasem aż trudno się nadziwić, że wszyscy znali się z wszystkimi. Tajemnicą łatwości nawiązywania znajomości w artystycznych kręgach były częstokroć kawiarnie – lokale zawsze otwarte, na swój sposób egalitarnie goszczące wszystkich spragnionych czy to napoju, czy artystycznego fermentu.

Nazwa kawiarni ma swoje historyczne uwarunkowanie – pochodzi od dwóch chińskich figurek, które zdobiły wnętrze mieszczącego się tam od 1812 sklepu z orientalnymi produktami. W 1873 subiekci postanowili przenieść swój towar do większego lokalu. W 1885 roku  miejscu sklepu zadomowiła się działająca po dziś dzień kawiarnia. Chińskie figurki pozostały jednak stałym elementem wystroju wnętrza.

Miejsce właściwie od samego początku zaczęło cieszyć się dużą popularnością. Poza winem, kawą i posiłkami, serwowano tam rozmaite likiery, w tym  absynt. Kawiarnię szybko upodobała sobie ówczesna bohema, pośród której można wymienić słynnych poetów Paula Verlaine’a, Arthura Rimbauda, czy Stéphane’a Mallarmé.

W 1914 roku lokal nabył Auguste Boulay (po dziś dzień lokal jest w rękach jego przodków). W latach dwudziestych ubiegłego stulecia kawiarnię upodobali sobie surrealiści z André Bretonem na czele. Bywali tu także Pablo Picasso, Fernand Léger, czy  Ernest Hemingway. Po II wojnie światowej Les Deux Magots stało się ulubionym miejscem egzystencjalistów. To tutaj nad filiżanką kawy przesiadywał Jean-Paul Sartre i Simone de Beauvoir.

W 1933 roku zgromadzeni w lokalu surrealiści dyskutowali nad literacką Nagrodą Gouncourtów, uznając ją za zbyt akademicką. Zrodził się wówczas pomysł, by przyznawać nagrodę dla frankofońskich pisarzy wedle selekcji tutejszych bywalców. Pomysłodawcy, pośród których był m.in. pisarz George Bataille mieli składać się na część gratyfikacji pieniężnej, większość jednak zgodził się fundować właściciel restauracji. Nagroda nieprzerwalnie przyznawana corocznie od 1933 roku. Tegorocznym laureatem jest historyk Emmanuel de Waresquiel, doceniony za książkę Le Temps de s’en apercevoir.

Niezależna nagroda literacka stała się także cechą dystynktywną sąsiadujących z Les Deux Magots innych “artystycznych” lokali – Brasserie Lipp, Café de Flore.

Wikimedia Commons

Wszystkie te lokale mają się po dziś dzień znakomicie. Les Deux Magots słynie zaś nade wszystko z najlepszej gorącej czekolady à l’ancienne.

LES DEUX MAGOTS
6 Place Saint-Germain des Prés, 75006 Paris