szukaj
Wyszukaj w serwisie

Zmarła wieloletnia współpracownica ks. Franciszka Blachnickiego

AH / 06.03.2024
Gizela Maria Skop, fot. Ośrodek „Marianum"
Gizela Maria Skop, fot. Ośrodek „Marianum"

W sobotę 2 marca br. zmarła Gizela Maria Skop, współzałożycielka Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła, długoletnia współpracownica Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Pogrzeb odbędzie się we wtorek, 12 marca br., o godz. 11:00 w Krościenku nad Dunajcem.


Jak poinformował ks. Jacek Herma, moderator Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji „Marianum” w Carlsbergu w Niemczech, z którym to miejscem przez wiele lat związany był ks. Blachnicki, możliwość pożegnania zmarłej w Carlsbergu będzie w czwartek, 7 marca. Na godz. 15:00 zaplanowano koronkę do Miłosierdzia Bożego, a następnie Eucharystię w intencji Gizeli Marii Skop. Następnie ciało zmarłej zostanie przewiezione do Polski.

„Wszystkich uczestników pożegnania w Carlsbergu zapraszamy na wspólnotową Agapę. Ponieważ w Carlsbergu przewidziane są tylko wstępne uroczystości pogrzebowe, dlatego też prosimy o nieskładanie kwiatów i wieńców, gdyż nie ma możliwości ich przewiezienia i przechowania do dnia pogrzebu w Polsce” – napisał w komunikacie ks. Jacek Herma.

Gizela Maria Skop, fot. Ośrodek „Marianum”

Gizela Maria Skop (życiorys za KAI)

Gizela Maria Skop była współzałożycielką Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła, muzykologiem i muzykiem kościelnym, bliską współpracowniczką Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, aktywną członkinią zainicjowanych przez niego dzieł, członkinią diakonii ośrodka Marianum w niemieckim Carlsbergu.

Urodziła się 10 grudnia 1939 r. w Strzybnicy (obecnie dzielnica Tarnowskich Gór). W 1958 r. podjęła formację w tworzącym się przy ks. Blachnickim Zespole Niepokalanej (ZN – dzisiaj INMK).

W latach 1957–1960 zaangażowała się w prace Ośrodka Katechetycznego i Centrali Krucjaty Wstrzemięźliwości w Katowicach (aż do momentu likwidacji CKW przez SB). W tym czasie odbyła Diecezjalny Kurs Katechetyczny i pracowała jako katechetka w szkole podstawowej w Katowicach-Koszutce. W latach 1960–1962 studiowała na Wyższym Instytucie Katechetycznym w Krakowie. W 1962 r. przeniosła się do Lublina, gdzie w ZN zyskała dalszą formację teologiczną i duchową pod kierunkiem ks. F. Blachnickiego. Podjęła też pracę katechetki w szkole zawodowej w Lublinie. W latach 1965–1972 odbyła studia muzykologiczne i organowe w Instytucie Muzykologii Kościelnej KUL, które ukończyła specjalizacją w grze na organach (1971) oraz magisterium na temat polskich pieśni religijnych do poł. XVI w.

W latach 1968–1981 była organistką kościoła akademickiego KUL. Dawała koncerty organowe w różnych miastach. Jako pracownik dydaktyczny Instytutu Muzykologii Kościelnej prowadziła klasę organów oraz ćwiczenia z praktyki liturgiczno-muzycznej (1972–1980). W latach 1977–1979 prowadziła zajęcia na Studium Formacji Liturgicznej KUL. Współpracowała z Krajowym Duszpasterstwem Służby Liturgicznej.

Od początku istnienia Ruchu Światło-Życie dbała o formację liturgiczno-muzyczną jego członków ze szczególnym uwzględnieniem scholi, kantorów i psałterzystów. Animowała od strony muzycznej rekolekcje oazowe w Krościenku. Redagowała śpiewnik mszalny „Exsultate Deo” (kilka wydań); współredagowała śpiewnik „Alleluja” (Warszawa 1978). Komponowała nowe śpiewy na użytek liturgiczny, uzupełniając istniejący repertuar pieśni o nowe śpiewy dialogowane, oparte na tekstach biblijnych, dostosowane do potrzeb odnowionej i odnawiającej się liturgii po II Soborze Watykańskim. Dokonała również adaptacji z repertuaru obcego. Troszczyła się o obecność muzyki jako sztuki w liturgii także poprzez uprawianie muzyki organowej.

W lutym 1981 r. wyjechała do Włoch w celu przygotowywania oaz III° w Rzymie. We Włoszech przygotowywała od strony muzycznej msze św. w języku polskim, transmitowane w niedziele przez Radio Watykańskie.

W kwietniu 1982 r. przeniosła się do Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Carlsbergu (Niemcy). Była członkiem i współzałożycielem stowarzyszeń powstałych z inicjatywy ks. Blachnickiego: Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów (od 1982 r.) oraz „Internationales Evangelisationszentrum Licht-Leben e.V.” (od 1984 r.), przekształconego później w „Bewegung Licht-Leben e.V.”. Angażowała się w przygotowywanie i realizowanie rekolekcji i kursów oazowych różnego typu i stopni. W latach 1995–2000 pracowała w sekretariacie Rektoratu Polskiej Misji Katolickiej w Würzburgu w Niemczech. W tym czasie posługiwała też w charakterze organisty w duszpasterstwie polskim i niemieckim. W 2001 r. wróciła do Carlsbergu, gdzie wzięła udział w działalności ośrodka „Marianum”. Zajmowała się głównie muzyką w zgromadzeniach liturgicznych w ośrodku.

19 września 2017 r. w katedrze wawelskiej otrzymała medal „Per musicam ad fidem” przyznawany rokrocznie przez Stowarzyszenie Polskich Muzyków Kościelnych. Członkowie kapituły odznaczenia podkreślili jej “aktywność w zakresie promocji muzyki organowej i śpiewu liturgicznego w okresie posoborowej odnowy. (…) Jej wielostronna działalność na tym polu była cennym elementem żywej kultury muzycznej polskiego Kościoła” – dodano.

Zmarła 2 marca 2024 r. Mimo choroby i podeszłego wieku, na miarę swoich możliwości, do końca służyła swoimi muzycznymi umiejętnościami.

 

czytaj też:

Ks. prałat Bolczyk: „Ks. Blachnicki upominał się o prawa człowieka i jego godność” >>>

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Avatar użytkownika, wgrany podczas tworzenia komentarza.


2024-04-19 23:15:12