Gdzie we Francji można spotkać św. Kazimierza?

Św. Kazimierz, fot. s. Amata J. Nowaszewska CSFN / Family News Service

W Kościele 4 marca przypada święto św. Kazimierza, królewicza. We Francji również można natknąć się na wątki z nim związane. Oto przykłady.

czytaj też: >>> Norwid w kaplicy <<<

Zakład św. Kazimierza w Paryżu 13. to miejsce, na podstawie którego można stworzyć wiele opowieści z racji bogatej historii jaką tutaj przez dziesięciolecia napisano. Oficjalnie jego początków należy szukać w 1846 r., kiedy to polska szarytka (potoczna nazwa Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo) Teofila Mikułowska założyła placówkę.

To w tym Zakładzie przy ulicy Chevaleret 119 ostatnie lata swojego życia spędził słynny Cyprian Kamil Norwid zanim zmarł 23 maja 1883 r. W pobliżu zakładu znajduje się skwer Norwida.

Budynek Instytutu św. Kazimierza w Vaudricourt (Pas-de-Calais) przez długi czas zarządzany był przez polskich księży. Począwszy od 1947 roku Misjonarze oblaci Maryi Niepokalanej prowadzili szkołę dla polonijnych dzieci w Béthune. Przy wzroście liczby uczniów zaczęli poszukiwać nowego miejsca i tak natrafili na prywatną posiadłość w Vaudricourt: le château d’Halloy, pochodzącą z 1867 roku. Już w 1951 roku utworzyli tam szkołę z internatem św. Kazimierza, która mogła przyjąć aż do 80 uczniów. Działała ona tam do 1981 roku. Następnie budynek został przekształcony w dom przeznaczony dla polskich Księży Emerytów, który zamknięty został w 2010 roku.

W 2008 roku budynek sprzedano gminie Vaudricourt, a w jego części zorganizowano szkołę miejską. Od końca 2020 roku pozostała jego część stała się własnością fundacji « Fondation du Possible », która powierzyła zarządzanie nieruchomością agencji « Solidaritoit » wywodzącej się ze stowarzyszenia « Toits de l’Espoir » z siedzibą w Bruay-la-Buissière.

W 2021 r. miejsce zostało objęte nowym projektem, zmierzającym do powstania pensjonatu.

 

Poza tym w znanej, olbrzymiej bazylice św. Piusa X w Lourdes można znaleźć podobiznę św. Kazimierza.

Święty Kazimierz (1458–1484) był synem króla Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki. Urodził się w Krakowie. Od młodości odznaczał się głęboką pobożnością, umiłowaniem modlitwy, troską o ubogich oraz surowym stylem życia. Znany był z wrażliwości na potrzeby biednych i chorych oraz z przywiązania do czystości i ascezy.

Zmarł w wieku 25 lat w Grodnie. Został kanonizowany w 1602 roku przez papieża Klemens VIII. Jest patronem Litwy i młodzieży. Jego relikwie spoczywają w katedrze w Wilnie. Miejsce to stało się głównym ośrodkiem jego kultu.