Ekstremalna Droga Krzyżowa we Francji – podejmiesz wyzwanie?
Ekstremalna Droga Krzyżowa (EDK) to odpowiedz na dzisiejszy świat. Pomysłodawcą, inicjatorem i wieloletnim koordynatorem jest ks. Jacek Wiosna Stryczek. Od 2009 roku lokalna, krakowska inicjatywa rozwinęła się w międzynarodowy potężny ruch skupiający prawie 100 tys. osób na całym świecie. Poza Polską EDK obecna jest w Norwegii, Szwecji, na Łotwie, Litwie, Słowacji, w Czechach, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Kanadzie, USA czy Chile. W tym roku Ekstremalna Droga Krzyżowa ponownie zawitała do Francji.
Trasa 31 km przebiega przez Forêt de Trois Pignon i Forêt de Fontainbleau, jest trudna fizycznie i technicznie i z tego względu ma 31 km, a nie wymagane minimum 40 km. Pod duchowym kierownictwem ks. Pawła Witkowskiego, proboszcza parafii św. Genowefy w Paryżu, zaczynamy w piątek 20 marca o 19:00 Mszą św. w Kościele Notre Dame de l’Assomption w Noisy-sur-École. Zapisy przez aplikację EDK lub przez stronę internetową: https://trasy.edk.org.pl/areas/ile-de-france#12.19/48.37798/2.55074. Tam też można znaleźć szczegółowe informacje o naszej trasie. Została też założona grupa na WhatsApp, gdzie można zadawać pytania w razie jakichkolwiek wątpliwości: https://chat.whatsapp.com/BZxFFrSGde3GDG5BbOiEjM?mode=gi_t
Wyjść poza strefę komfortu, aby posłuchać Boga
EDK to duchowość polegająca na tym, że trzeba wyjść w noc, w nieznane i iść daleko, przynajmniej 40 km, tak żeby bolało… Trzeba opuścić swoją strefę komfortu, gdzie wszystko mamy poukładane, gdzie wszystko jest przewidywalne i wejść w ciemność, w niepewność. Musi być ciężko i wtedy zaczyna się szczera modlitwa. Kiedy jest zimno i chce się spać, kiedy cały zapas sił jest już wyczerpany, wtedy jest dobry moment, żeby zwrócić się do Boga…
Wychodzimy na Ekstremalną Drogę Krzyżową, żeby coś zmienić w swoim życiu, żeby zawalczyć ze swoim grzechem, czasem takim konkretnym, z którym zmagamy się latami, żeby zmienić siebie. Wychodzimy na EDK, żeby spotkać Boga, żeby usłyszeć; dlatego idziemy w ciszy, bo nie da się Go usłyszeć w zgiełku; bo kiedy my przestajemy gadać, to wtedy zaczyna mówić On. Ten Głos jest słyszalny tylko w jednym miejscu, w najgłębszych zakamarkach duszy, gdzie dostęp masz tylko ty i ON.
Dlatego EDK to podróż w głąb siebie przez las, skały, błoto, pustynię. Droga to wznosi się, to znów opada i tak bez końca, jak to w życiu… Czasem przez lata zasypaliśmy tę Drogę gruzem obojętności i egoizmu, odpadkami łatwego życia. Czasem, przeciwnie, będąc młodym człowiekiem wchodzącym w dorosłe życie stoimy na rozdrożu, zewsząd docierają do nas często sprzeczne sygnały: rodzice, studia, praca, małżeństwo, wiara, Kościół, pieniądze… i lęk, i pytania, „którą drogą mam iść ?”; „czy dam radę?”.
Podejmiesz wyzwanie?
materiały organizatorów
Dodaj komentarz