„Potęga Bożej Miłości” w Aulnay-sous-Bois

Fot. Zbigniew Adamek

Niedziela, 18 października 2026 roku, na długo zapisze się w pamięci naszej wspólnoty parafialnej w Aulnay-sous-Bois. Tego dnia w kościele Saint-Joseph, przy 57 Avenue de la Croix-Blanche, spotkaliśmy się nie tylko po to, aby wspominać naszych wielkich Rodaków, ale przede wszystkim po to, by zatrzymać się nad ich życiem, słowem i świadectwem. Chcieliśmy lepiej zrozumieć, co pozostawili nam św. Jan Paweł II i bł. ks. Jerzy Popiełuszko oraz dlaczego ich przesłanie, mimo upływu lat, wciąż pozostaje tak ważne i aktualne.

Dwa świadectwa – jedno źródło. Dwa niezwykłe życiorysy, dwie drogi służby Kościołowi i człowiekowi, a u ich podstaw ta sama wiara, odwaga, wierność prawdzie i bezgraniczne zaufanie Bogu. Zarówno św. Jan Paweł II, jak i bł. ks. Jerzy Popiełuszko przypominają nam, że prawdziwa siła człowieka nie rodzi się z przemocy ani z przewagi nad drugim człowiekiem, lecz z miłości, uczciwości, odpowiedzialności i gotowości do obrony godności każdego człowieka.

To właśnie wokół tych wartości zbudowano przesłanie wydarzenia religijno-artystycznego pod wymownym tytułem „POTĘGA BOŻEJ MIŁOŚCI”. Było to spotkanie modlitwy, pamięci i refleksji, ale również piękna okazja do przypomnienia naszego bogatego dziedzictwa narodowego, które przez pokolenia kształtowało polską tożsamość, kulturę i przywiązanie do Ojczyzny. Dziedzictwo to nie jest jedynie wspomnieniem przeszłości. Jest zobowiązaniem, które przechodzi z pokolenia na pokolenie i za które również my ponosimy odpowiedzialność.

Szczególnie ważnym adresatem tego przesłania byli ludzie młodzi. Żyjemy w czasach, w których młode pokolenie często poszukuje odpowiedzi na fundamentalne pytania: kim jesteśmy, skąd pochodzimy, jakie wartości powinny wyznaczać naszą drogę życia i co warto ocalić z dorobku naszych przodków. W świecie pełnym pośpiechu, zmieniających się poglądów i nieustannego przepływu informacji łatwo stracić kontakt z własnymi korzeniami i zejść z drogi wyznaczonej przez naszych duchowych przewodników. Dlatego tak ważne jest, aby nie tylko opowiadać młodym o historii, ale również pomagać im ją zrozumieć, dostrzec jej sens i odnaleźć w niej wskazówki dla własnego życia.

Pamięć o naszych wielkich Rodakach nie powinna ograniczać się do uroczystych rocznic, wspomnień i pięknych słów. Powinna prowadzić do refleksji nad tym, jak żyjemy dzisiaj, jak traktujemy drugiego człowieka i jakie wartości przekazujemy naszym dzieciom oraz wnukom. Właśnie dlatego spotkanie w Aulnay-sous-Bois miało wymiar szczególny: łączyło pamięć historyczną z troską o przyszłość, polską tradycję z żywą wiarą, a doświadczenie starszego pokolenia z pytaniami, które stawia młodzież.

W centrum tego wydarzenia znaleźli się św. Jan Paweł II, w związku z 48. rocznicą rozpoczęcia Jego pontyfikatu, oraz bł. ks. Jerzy Popiełuszko, którego męczeńską śmierć wspominamy w październiku. Dla naszej wspólnoty była to również szczególna okazja do przeżycia pierwszej rocznicy wprowadzenia relikwii bł. ks. Jerzego Popiełuszki do Polskiej Parafii Świętej Rodziny w Aulnay-sous-Bois. Ta rocznica ma dla nas znaczenie nie tylko religijne, lecz także osobiste i wspólnotowe. Przypomina o obecności wśród nas świadectwa kapłana, który pozostał wierny Bogu, prawdzie i człowiekowi aż do końca.

Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą celebrowaną przez naszego nowego proboszcza, ks. Vitaliya Melnyka. Podniosły charakter liturgii podkreślały piękne szaty liturgiczne, nawiązujące do powagi przeżywanych rocznic. Już od pierwszych chwil można było odczuć, że nie jest to zwyczajne spotkanie, lecz wydarzenie, które skłania do zadumy nad historią, wiarą i odpowiedzialnością za wartości otrzymane od naszych poprzedników.

Po wspólnej modlitwie przyszedł czas na spotkanie z polską kulturą chrześcijańską poprzez teatr, poezję, muzykę, śpiew i słowo. Artyści Teatru „GROT” z Józefowa pod Warszawą zaproponowali formę, która pozwalała nie tylko słuchać, ale również zadawać pytania i szukać odpowiedzi. Osią spektaklu stał się dialog młodego człowieka z dwojgiem dorosłych — kobietą i mężczyzną. Ten sceniczny dialog nabierał szczególnego znaczenia: młody człowiek pytał, poszukiwał i próbował zrozumieć, a dorośli pomagali mu odkrywać sens słów, postaw i doświadczeń pozostawionych przez naszych wielkich Rodaków.
Spektakl oparto na nauczaniu św. Jana Pawła II oraz przesłaniu bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Ważne miejsce zajęła poezja Karola Wojtyły, a także utwory poetyckie innych autorów, dedykowane obu wielkim Polakom. Słowo nie pozostawało jednak samo. Towarzyszyły mu muzyka i śpiew, które nadawały wypowiadanym treściom głębię, pomagały lepiej odczuć ich sens i otwierały przestrzeń do osobistej refleksji. Dzięki temu powstała artystyczna opowieść o wierze, wolności, godności człowieka, miłości do Ojczyzny i odpowiedzialności za wspólne dziedzictwo.

Było to spotkanie, w którym historia przemawiała językiem sztuki, a sztuka stawała się narzędziem przekazywania wiary i pamięci. Nie chodziło jedynie o przywołanie wydarzeń sprzed lat, lecz o pokazanie, że wartości głoszone przez św. Jana Pawła II i bł. ks. Jerzego Popiełuszkę mogą nadal kształtować nasze postawy, nasze rodziny i naszą wspólnotę. To przesłanie szczególnie mocno wybrzmiewało w kontekście życia Polaków na emigracji, dla których pielęgnowanie języka, kultury, tradycji i wiary jest również sposobem zachowania więzi z Ojczyzną.

Na ten dzień nasza parafia czekała z otwartym sercem. Przyjazd artystów Teatru „GROT” — Kingi i Arkadiusza Głogowskich oraz ich syna Gotarda, młodego człowieka o wielkim talencie — był nie tylko zapowiedzią wyjątkowego spektaklu, ale również szansą na spotkanie pokoleń. Obecność młodego artysty, który wraz z rodzicami uczestniczy w przekazywaniu ważnych treści poprzez sztukę, szczególnie dobrze wpisywała się w przesłanie całego wydarzenia.

Państwo Głogowscy przybyli do nas z Józefowa pod Warszawą, aby podzielić się swoim talentem, pracą i przesłaniem wykraczającym daleko poza ramy sceny. Ich obecność stała się okazją do nawiązania serdecznych relacji, wymiany doświadczeń i rozmów o możliwościach dalszej współpracy. Okazało się, że mimo dzielącej nas odległości bardzo wiele nas łączy: wiara, polska kultura, przywiązanie do Ojczyzny i troska o przekazanie jej dziedzictwa kolejnym pokoleniom.
Dzięki życzliwości naszego proboszcza, ks. Vitaliya Melnyka, Państwo Głogowscy mogli przez cztery noce gościć w naszej parafii. Udostępniona im sala parafialna pozwalała spokojnie spożywać posiłki, odpocząć po intensywnych dniach, a także spotykać się z różnymi grupami naszych parafian. Te z pozoru zwyczajne gesty miały szczególną wartość. Tworzyły atmosferę bliskości, życzliwości i prawdziwie rodzinnego przyjęcia.

Podczas pobytu nasi goście nawiązali również serdeczną relację z ks. Janem Kałużą, naszym dawnym proboszczem, dziś kapłanem seniorem. To człowiek, który mimo podeszłego wieku nadal aktywnie uczestniczy w życiu parafii, regularnie celebruje sobotnie Msze Święte dla seniorów i niestrudzenie głosi słowo Boże.

Jego postać zasługuje na szczególne uznanie. Przez lata posługi duszpasterskiej uczestniczył w wychowaniu kolejnych pokoleń Polaków, przekazując im wiarę, wartości moralne, przywiązanie do polskiej tradycji i odpowiedzialność za drugiego człowieka. Był świadkiem wielu przemian zachodzących w Polsce i na świecie, a jego doświadczenie oraz świadectwo życia stanowią ważną część historii naszej wspólnoty.

Często nie dostrzegamy od razu owoców pracy kapłanów, nauczycieli i wychowawców. Dopiero z perspektywy lat widać, jak wielki wpływ mieli oni na życie rodzin i kształtowanie kolejnych pokoleń. Wielu wychowanych w ten sposób ludzi zajmuje dziś odpowiedzialne stanowiska i aktywnie uczestniczy w życiu społecznym. Dlatego należy z wdzięcznością wspominać tych, którzy pomagali im stawiać pierwsze kroki, wskazywali właściwą drogę i uczyli, że wiara, uczciwość i szacunek dla drugiego człowieka mają trwałą wartość.

Szczególnie wzruszającym gestem ze strony ks. Jana Kałuży było odprawienie specjalnej, porannej Mszy Świętej dla Państwa Głogowskich, tuż przed ich wyjazdem. Był to piękny znak życzliwości, szacunku i duchowej bliskości. W tej skromnej celebracji można było dostrzec coś więcej niż tylko pożegnanie gości. Było w niej potwierdzenie, że to, co robią, ma sens, a ich praca może służyć innym, rozsiewając ziarno wiary, pamięci i polskiej tradycji wśród rodaków rozsianych po świecie.

Czasem naprawdę niewiele potrzeba, aby powstało coś wielkiego. Wystarczą otwarte serca, życzliwość, wspólna modlitwa i miłość do Boga. Właśnie takie chwile pozostają w pamięci na długo, ponieważ przypominają nam, że najważniejsze rzeczy nie zawsze wymagają wielkich słów ani rozbudowanych ceremonii.
Przygotowanie wydarzenia „POTĘGA BOŻEJ MIŁOŚCI” nie byłoby możliwe bez zaangażowania wielu osób z naszej wspólnoty. Słowa wdzięczności należą się Radzie Parafialnej, z jej prezesem Pawłem Jurkiem na czele, a także wszystkim parafianom, którzy poświęcili swój czas i siły, aby przyjąć artystów oraz gości.
Szczególną rolę odegrał nasz organista, Bogdan Żądło. Jego życzliwość, otwartość na współpracę i zaangażowanie pozwoliły połączyć siły Teatru „GROT” z parafialnym chórem „SOLI DEO”. Bogdan zaprosił również zaprzyjaźnionych muzyków, dzięki czemu oprawa artystyczna zyskała dodatkową głębię i bogactwo brzmienia.

Przy fortepianie wystąpili Wiesław Balawender oraz pani Yun-Ho, a na skrzypcach zagrał utalentowany młody muzyk Mathieu Guignier. Wspólnie z chórem „SOLI DEO” stworzyli muzyczną całość, która pięknie uzupełniała słowo wypowiadane przez artystów. Różnorodne brzmienia instrumentów, śpiew chóru, poezja i cytaty z nauczania naszych wielkich Rodaków wzajemnie się dopełniały, tworząc spójną i poruszającą opowieść.

Nad muzyczną stroną wydarzenia czuwał Bogdan Żądło, który również dyrygował chórem. Wśród wykonanych utworów znalazły się między innymi „Anima Christi”, „Ave Maria” w opracowaniu przypisywanym Cacciniemu, „Panis Angelicus”, „Ojczyzno ma” oraz „Żeby Polska była Polską”. Każdy z tych utworów wnosił do wydarzenia własny nastrój, a razem pomagały pogłębić duchowy wymiar spektaklu.

Za profesjonalne nagłośnienie, instalację i właściwe ustawienie poziomu dźwięku odpowiadał nasz parafianin Wojciech Kruk, specjalista w tej dziedzinie. Dzięki jego pracy słowo, muzyka i śpiew mogły wybrzmieć wyraźnie, a całości dopełniało oświetlenie sceniczne, nadające występom ciepło i odpowiednią atmosferę.

Nie sposób pominąć również osób, które przygotowały wspólny poczęstunek. Dzięki zaangażowaniu Rady Parafialnej, naszych parafialnych pań oraz innych życzliwych osób przybyli goście mogli skosztować domowych ciast i wypieków oraz spędzić czas w serdecznej atmosferze. Był to kolejny piękny przejaw polskiej gościnności, która nie potrzebuje szczególnych okazji, by wyrazić się w konkretnym działaniu.

Słowa podziękowania kieruję również do Czesława Nostera, prezesa Koła Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II działającego przy naszej parafii. Mimo że wcześniej zaplanowana podróż do Rzymu uniemożliwiła mu osobisty udział w wydarzeniu, doceniamy jego zaufanie, życzliwość i wsparcie.

Wszystkim osobom, które przyczyniły się do przygotowania tego spotkania — zarówno tym widocznym na scenie, jak i tym pracującym za kulisami — należą się szczere podziękowania. Wspólne dzieło pokazuje, jak wiele można osiągnąć, gdy każdy wnosi to, co potrafi najlepiej, i robi to z myślą o innych.
To właśnie w połączeniu teatru, poezji, muzyki, śpiewu i modlitwy kryła się szczególna głębia tego wydarzenia. Nie chodziło wyłącznie o artystyczne przedstawienie ważnych postaci naszej historii, ale o przekazanie wartości, które pozostawili nam nasi wielcy Rodacy i duchowi przewodnicy: odwagi w obronie prawdy, wierności Bogu, szacunku dla drugiego człowieka, miłości do Ojczyzny oraz odpowiedzialności za przyszłe pokolenia.

Słowa św. Jana Pawła II: „Nie lękajcie się! Otwórzcie, na oścież drzwi Chrystusowi!”, oraz świadectwo życia bł. ks. Jerzego Popiełuszki przypominają nam, że nawet w najtrudniejszych czasach człowiek nie powinien wyrzekać się wiary, godności i miłości.

To przesłanie jest szczególnie ważne dla nas, Polaków żyjących poza granicami Ojczyzny. Możemy mieszkać w innym kraju, pracować, wychowywać dzieci i wnuki wśród ludzi innego języka i kultury, ale nie musimy rezygnować z własnych korzeni. Przeciwnie — możemy przekazywać je dalej, pokazując poprzez codzienne życie, że polskość, wiara i szacunek dla innych nie są jedynie wspomnieniem, lecz żywą wartością.

Wydarzenie w Aulnay-sous-Bois przypomniało nam również, że troska o młode pokolenie nie może kończyć się na słowach. Potrzebujemy spotkań, rozmów, wspólnej modlitwy i przykładów ludzi, którzy własnym życiem potwierdzają to, co głoszą. Taką rolę odgrywają rodzice, kapłani, nauczyciele, artyści i wszyscy, którzy podejmują trud przekazywania dobra.

Na zakończenie ks. proboszcz Vitaliy Melnyk, ks. Jan Kałuża oraz przedstawiciele Rady Parafialnej zaprosili artystów na wspólną kolację. Przy jednym stole, w miłej i serdecznej atmosferze, mogliśmy dzielić się wrażeniami, emocjami i refleksjami po przeżytym wydarzeniu.

Była to okazja do dalszych rozmów, bliższego poznania się i umocnienia więzi, które nawiązały się podczas tych wyjątkowych dni. Wspólne spotkanie pokazało, że spektakl nie zakończył się wraz z ostatnim słowem artystów. Jego przesłanie trwało nadal — w rozmowach, uśmiechach, wdzięczności i poczuciu, że razem tworzymy wspólnotę, w której wiara i wzajemna życzliwość mają prawdziwe znaczenie.

Dla mnie, jako współorganizatora tego wydarzenia, szczególnie cenne było zobaczyć, jak wiele osób potrafi połączyć wspólny cel. Każdy miał w tym spotkaniu swój udział: artyści, kapłani, muzycy, chórzyści, członkowie Rady Parafialnej i parafianie, którzy otworzyli swoje serca dla przybyłych gości. Każdy gest, każda rozmowa i każda forma pomocy tworzyły razem coś większego niż samo przedstawienie.

„POTĘGA BOŻEJ MIŁOŚCI” — to nie tylko tytuł spektaklu. To również przesłanie, które powinniśmy zabrać ze sobą do naszych domów, rodzin i codziennych obowiązków. Bo prawdziwa siła wiary objawia się nie tylko w słowach, lecz przede wszystkim w tym, jak traktujemy drugiego człowieka, jak służymy wspólnocie i jakie wartości pozostawiamy tym, którzy przyjdą po nas.

Niech świadectwo św. Jana Pawła II i bł. ks. Jerzego Popiełuszki nadal inspiruje nas do życia w prawdzie, odwadze i miłości. Niech pamięć o naszych duchowych przewodnikach łączy pokolenia, a dobro, które wspólnie tworzymy, przynosi owoce w życiu naszej parafii i polskiej wspólnoty na emigracji.

Z serca dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania i przeżycia tego wyjątkowego spotkania.

Tekst, zdjęcia i współorganizacja wydarzenia: Zbigniew Adamek